تصمیم فوری وزارت جهادکشاورزی درباره قیمت گندم/ گندمکاران منتظر تغییر قیمت باشند؟
بازگشت قیمت داروی «سیستاگون» به نرخ پیش از افزایش
قیمت تخم مرغ در ایران به قیمت دبی نزدیک شد / مگر حقوقها دلاری است؟!
روغنها کجا احتکار شده تا گرانتر فروخته شود؟/ رییس اتاق اصناف، پشتپرده نایاب شدن روغن را لو داد
جزییات پرداخت سود سهامعدالت اعلام شد/ برای هر نفر دقیقا چقدر سود واریز میشود؟
چرا در برخی مبتلایان به دیابت بهبودی حاصل نمیشود؟/ یک روش مهم برای کنترل نوسانات قند خون
تفاوت اعتراضهای1401و 1404/طرز مواجهه پزشکیان با این اعتراض ها تا کنون از تبدیل آن به بحران جلوگیری کرده
مخالفان و موافقان ارز ترجیحی در کشور چه کسانی هستند؟/ بازار داغ رانت کجاست؟
یکی از مشکلات دولتهای اصلاحطلب در قیاس با دولتهای اصولگرا در میزان انتقادی است که از آنان میشود.
چرا ما بدون آنکه اجانب دخیل باشند، خودمان در داخل در باب موضوع برجام روایتهای متفاوت و دستکم ناقصی داریم؟
تندروهایی که خود را هسته سخت نظام و پرچمدار گفتمان رسمی میدانستند، در ۱۵ماه اخیر مسیر اضمحلال را طی میکردند و هیچ حرف درست و حسابی برای اقناع حتی طرفداران منفعل خود نداشتند. طرفدارانی که بهشدت سرخورده و ناامید هستند و احساس میکنند که فریب خوردهاند. وعدههای آخرالزمانی دادهشده به آنها نه غلط بلکه دروغ و توخالی از آب درآمد. به همین دلیل، اتفاقنظر هست که باید از این وضع عبور کرد و طرحی نو در انداخت.
بیانیه اخیر جبهه اصلاحات ایران با مضمون «آشتی ملی؛ فرصتی طلایی برای تغییر و بازگشت به مردم» واکنشهای متفاوتی برانگیخته است. بیشترین نقدها را تندروهای جریان حاکم کردهاند که تقریباً اغلب نقدهایشان بیپایه و شعاری است و فراتر از نقد، فحاشی و اتهام است. اتهاماتی که نیروهای درون خودشان بیش از همه شایسته این اتهامها هستند.