به گزارش کار میهن، استاد هاشم بدری متولد ۱۳۲۵ خورشیدی و ساکن اهواز بود که تکنیک نقاشی با کاردک را با شیوهای نو با عنوان حکاکی روی رنگ انجام میداد به همین دلیل انجمن نقاشان نرماندی فرانسه در سال ۱۹۹۴ آن را به عنوان تکینک جدید بدریسم معرفی کرد.
وی پیش از انقلاب به عشق وطن به استخدام نیروی زمینی ارتش در آمد و در نهایت در سال ۱۳۶۰ با ترکش خمپاره، از ناحیهی پای چپ، ستون فقرات و کمر جانباز شد.
زنده یاد بدری به دلیل مهارت خارقالعاده خود در نقاشی رنگ و روغن در میان نقاشان اروپا به جادوگر رنگها و در ایران به شاعر رنگها معروف شده بود.
ارتباط او با درخت باور نکردنی بود. بطوریکه در سفر به فرانسه برای درمان بیماری خود، با درختی زیبا آشنا و از آن پس او همدم تنهاییاش شده بود و ساعتها با او درددل کرد.
وی دربارهی ارتباطش با درختان اینگونه تعریف میکرد: “با درختها دوست شده بودم و برای این که دوستیام را ثابت کنم؛ هی تنه درخت کشیدم بی برگ سبز. یک شب در خواب، تنه درخت در خانهام را زد و یک برگ سبز از خودش کند و به سینهام زد و من از فردا به رسم وفا چند برگ سبز روی تنه درخت نقاشی کردم”
به گزارش خورنا تاکنون سه فیلم از استاد بدری با نامهای “درویش” و “خط صورتی” در فرانسه و “ستارگان زمینی” در ایران ساخته شده است.
روحش شاد و یادش گرامی باد
